فصل دوم

نگاشته شده در تاریخ 15/6/88

امروزخاص ترین روز زندگیم بود.یه روز سرنوشت ساز که مسیر زندگیم رو به طور عجیبی عوض کرد و باعث شد اتفاقی بیفته که تصورش  هنوزم واسم مثل یه رویای مضحک و احمقانست.شبیه توهمات فانتزی دوره بلوغ !همون وقتی که تازه پروبال درمیاری و هوس پرواز میکنی.مخصوصن شبا که محدوده پروازت خیال و رویاست .مبدا ،رختخواب و مقصد ،یه جایی تو مایه های قصر و شاهزاده پرنیان پوش سوار بر اسب سفید و این قسم چیزای رمانتیک و پرزرق و برق!تور توهم گردی که سوغاتش  واسه خیلیا از جمله خودم یه مشت حسرت و عقدست!منی که تو 10 سالگی طعم تلخ از دست دادن پدر رو چشیدم و منفورترین کلمه زندگیم ،منفورترین اسمی که باهاش خطاب شدم ،شد یتیم.پدرم تو یه سانحه رانندگی از دنیا رفت و بار سنگین یه خانواده 5نفره افتاد رو دوش مامان و داداشم.فرید بیچاره تازه  چندهفته ای از تولد ریش و سبیلش گذشته بود که شد مرد خونه.با هزار بدبختی مدرک دیپلمشو گرفت و دیگه قید دانشگاه و ادامه تحصیل رو زد و رفت سراغ یه کار ثابت.یادمه روزای اول که سر سفره میشستیم با دیدن دستای پینه بسته فرید ،دیگه نمیتونستم لب به غذا بزنم و با چشمای پراشک که نمیخواستم کسی خالی شدنشو ببینه از سر سفره بلند میشدم.دستایی که یه روزی نرم و سفید بودن و منم همش مسخره میکردم که پسر رو چه به این دستای نازنازی !اما به مرور زمان فهمیدم که روزگار بی رحمتر از این حرفاست و چرخ زندگی جز با دستای پینه بسته داداشم که روزبه روز زمخت تر میشد،نمیچرخه.حتمن باید فرید درسشو ول میکرد و تو کارگاه تراشکاری از صبح تا غروب جون میکند و مامان بیچارم با درد کمر و چشمایی که روز به روز بی فروغتر میشدن پشت چرخ خیاطی میشست تا یه لقمه حلال سر سفرمون بیاد.لقمه ای که هر روز به برکتش قسم میخوردم که یه روز همه اون زحماتی رو که مامان و داداشم بابت تهیش میکشیدن،جبران کنم.جبران اون همه ازخودگذشتگی وقتی ممکن بود که من خوب درس بخونم و با یه رتبه خوب تو یه دانشگاه معتبر ادامه تحصیل بدم.بعدشم با یه شغل پر در امد یه سروسامونی به زندگی خودم و خونوادم بدم.با همین افکار رشته ای رو که خیلی بهش علاقه داشتم خوندم.ینی ریاضی فیزیک.برای کنکورم خیلی زحمت کشیدم .تو هیچ کلاس و ازمونی شرکت نکردم.فقط کتاب و جزوه های تست رو ،اون هم با کلی خواهش و تمنا از دوستا و همکلاسیام قرض گرفتم و خوندم با این همه بازم نتونستم تو ازمون سراسری رتبه  خیلی خوبی بیارم.واسه همین از خیر انتخاب رشته گذشتم  تا بمونم برا سال دیگه.به اصرار فرید تو کنکور دانشگاه ازادم شرکت کرده بودم ولی فکر نمیکردم یه روزی مثه امروز برسه که با ترس و استرس منتظر شنیدن نتایج کنکور ازاد باشم.